Τα μαλλιά κομμένα κοντά, οι μπούκλες που δημιούργησαν τα ρόλεϊ λίγο άκομψες αλλά δεν την ενοχλούσαν. Γενικά κανένα δεν ενοχλούσε ο τρόπος της ρεσεψιονίστα αυτού του ξενοδοχείου με τα 28 δωμάτια. Ενός μικρού αλλά καθαρού ξενοδοχείου στο κέντρο της μικρής κωμόπολης. Μπροστά στον κεντρικό δρόμο, δίπλα στο εκκλησάκι με τα κόκκινα κεραμίδια σε φόρμα σταυρού, κοντά στο καφενείο ο Αριστος, 10 χιλιόμετρα από τον αρχαιολογικό χώρο, 12 από την παραλία. Είχε πάντα ανοιχτό το ξενοδοχείο, δεν έκλεινε το χειμώνα, θα έμενε ανοιχτό ακόμα και αν ήταν να έχει μόνον ένα επισκέπτη. Ήταν το μεράκι της Ευδοξίας. Χωρίς αυτό δεν υπήρχε, χωρίς αυτήν δεν θα υπήρχε. 10 δωμάτια σε κάθε ένα από τους 2 όροφους και οχτώ στο ισόγειο. Κάθε δωμάτιο διαφορετικά διακοσμημένο.
Διάλεγε το δωμάτιο ανάλογα με τον επισκέπτη. Τον ψυχολογούσε από την στάση του, από αυτά που έλεγε, τα ρούχα, τον τρόπο που της πρότεινε την ταυτότητα για να αντιγράψει τα στοιχεία στο βιβλίο. Την ενέπνεε η μυρωδιά του, η προφορά του ρ, το σχήμα των παπουτσιών του, το είδος της βαλίτσας του. Ο κύριος που μόλις ανέβαινε τις σκάλες μπροστά από τον Χρήστο που το ακολουθούσε με τις αποσκευές ήταν ένας τύπος για το 27. Καμιά αμφιβολία. Θα ένιωθε άνετα σε αυτό το δωμάτιο. Θα του άρεσε και θα ξαναερχόταν. Ήταν σίγουρη για αυτό. Άλλωστε γιατί να μην ήταν έτσι; Το ξενοδοχείο του το συνέστησε η κυρία που έπαιρνε συνήθως το δωμάτιο με τον αριθμό 12. Σπάνια να μην ξαναερχόταν ένας επισκέπτης στον οποίον να είχε εκείνη συστήσει το ξενοδοχείο. Ο νεαρός του 24, η κοπελιά του 9, το στρατιωτάκι του 5, όλοι ερχόντουσαν τακτικά, περιοδικά και ευχαρίστως. Μόνον ο κύριος πριν 3 χρόνια με το μαύρο καπέλο. Ο εφοριακός, που είχε πάρει το δωμάτιο νούμερο 3. Μόνον εκείνος δεν ήρθε ξανά. Λες να μην ήταν ευχαριστημένος;
Χωρίς αμφιβολία το 27 ήταν το σωστό δωμάτιο.
Ο Χρήστος ξεκλείδωσε με την ρουτίνα του πορτιέρη το δωμάτιο νούμερο 27 και κράτησε ανοιχτή την πόρτα για να περάσει ο επισκέπτης. Άφησε προσεχτικά τις βαλίτσες δίπλα στο κρεβάτι και κλείνοντας την πόρτα είπε το σύνηθες εύχομαι να έχετε μια καλή διαμονή στο ξενοδοχείο μας. Αν χρειασθείτε κάτι, θα χαρώ αν μπορώ να σας φανώ χρήσιμος. Δεν περίμενε με παρατεταμένο το χέρι για κάποιο φιλοδώρημα. Δεν μπορούσε. Οι φίλοι του τoν κορόιδευαν για αυτό, αλλά εκείνος δεν ήταν σίγουρος αν ήταν ελάττωμα του χαρακτήρα του ή όχι. Περίμενε μήπως εκφραζότανε μια επιθυμία, αλλά ο κύριος του 27 δεν είχε καμιά. Για την ώρα σκέφτηκε ο Χρήστος, σίγουρα θα είχε περισσότερες επιθυμίες μετά από κανά δυο μέρες διαμονής. Χαιρέτισε, έκλεισε με προσοχή την πόρτα πίσω του και άφησε τον κύριο μόνο, καθισμένο στο διπλό κρεβάτι στην μέση του δωματίου, με θέα την πόρτα, στο αριστερό χέρι το καπέλο του και στο δεξί μια μπλε ομπρέλα.
Ο κύριος του δωματίου με το νούμερο 27 ήταν ένας συνταξιούχος φιλόλογος. Για πρώτη φορά έκανε διακοπές μόνος του. Από τότε που βγήκε στην σύνταξη έπαιρνε την αδερφή του και πηγαίνανε μια φορά το χρόνο για 3 εβδομάδες σε ένα διαφορετικό μέρος για αναψυχή. Είχανε ήδη πάει στα τελευταία 8 χρόνια σε 2 υπέροχες κωμοπόλεις, 2 πόλεις του εξωτερικού και 4 γραφικά νησιά. Χρησιμοποιούσαν ιστορικά κείμενα προκειμένου να προσδιορίσουν το τόπο του επόμενου ταξιδιού τους. Διαβάζοντας Θουκυδίδη θελήσανε να πάνε στον Άλιμο, η Ανιάδα τους άνοιγε την διάθεση για Ρώμη,
η Εdda για Þingvéllir στην Ισλανδία και ούτω κάθε εξής.Δυστυχώς αυτήν την φορά έπρεπε να περάσει μόνος αυτές τις 3 εβδομάδες. Η αδερφή του δεν θα ερχόταν να του κάνει παρέα πλέον. Του φαινόταν παράξενο να βρίσκεται σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου και να μην την έχει δίπλα του, να ελέγχει αν το κρεβάτι είναι αρκετά μαλακό, αν τα λουλούδια στα βάζα είναι πραγματικά φρέσκα, αν τα σαπούνια στο μπάνιο ήταν αχρησιμοποίητα, αν το λαμπάκι πάνω από το κεφάλι του κρεβατιού δεν είχε σκόνη, αν οι κουρτίνες είχαν καλό γύρισμα και η θέση της τηλεόρασης ήταν ανάλογη.
Ήταν πρωτόγνωρη κατάσταση. Αναρωτιόταν αν ήταν καλή ιδέα να έρθει σε αυτό το ξενοδοχείο. Πριν ένα μήνα είχε συναντήσει μια κυρία με ένα κόκκινο βελούδινο καπέλο σε μια έκθεση ιστορικού περιεχόμενου. Του φάνηκε συμπαθής. Είχε γνώση του αντικειμένου, ενδιαφερόταν και για την άποψη των άλλων χωρίς να θέλει να την ελέγξει. Σπάνιο προσόν γυναίκας σκέφτηκε, και έφερε στο μυαλό του την αδερφή του. Μεταξύ ετρουσκικής τέχνης και θρακικών ασκών ανέφερε εκείνος ότι θα ερχόταν για διακοπές σε αυτήν εδώ την κωμόπολη. Πάντα ήθελε να επισκεφτεί αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο. Τώρα ήταν η ευκαιρία, όσο διάβαζε και το ανάλογο ιστορικό κείμενο. Η κυρία με το βελούδινο καπέλο του είπε, αν είναι έτσι να πάτε οπωσδήποτε να μείνετε στο ξενοδοχείο της κυρίας Ευδοξίας. Το ξενοδοχείο με τα 28 δωμάτια. Θα δείτε θα μείνετε πολύ ευχαριστημένος. Όπως όλοι όσους έστειλα εκεί. Θα δείτε είναι πραγματικά πολύ καλό. Όλοι πέρασαν τόσο καλά που ξαναπήραν, όλοι εκτός από έναν εφοριακό. Είχε το νούμερο 3. Δεν ήταν ότι δεν του άρεσε το δωμάτιό του. Όχι. Απλά επιστρέφοντας στο σπίτι του ξάφνιασε ένα διαρρήκτη την στιγμή που εκείνος άδειαζε το μυστικό χρηματοκιβώτιο με 90.000 Ευρώ. Ο εφοριακός, που είχε εκβιάσει το ποσό από διάφορους φορολογούμενους κατά την διάρκεια της υπηρεσίας, προσπάθησε να αρπάξει το σάκο του διαρρήκτη για να σώσει τα λεφτά. Δυστυχώς όμως γλίστρησε και πέφτοντας προς τα πίσω, με το κεφάλι του στο μαρμάρινο πάτωμα, χτύπησε στην κόχη του καλοριφέρ. Αστυνομία και οι δημοσιογράφοι ενημερώθηκαν για τα συμβάντα από ένα κομμάτι χαρτιού που είχε αφήσει ο διαρρήκτης στο κατά τ΄άλλα άδειο χρηματοκιβώτιο. Του ήταν σημαντικό να ξέρει η αστυνομία το ύψος του ποσού για το οποίο τον κυνηγάνε, και ότι δεν έκανε διαρρήξεις για ψιλολοίδια. Ήλπιζε ο θάνατος αυτού του εφοριακού, αν και τυχαίος, να έβρισκε και άλλους μιμητές όταν γινόταν γνωστός.
