TO ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ)

Το ξενοδοχειο με τα 28 δωματια / 8 post / 1000 λεξεις

Οσο και να το περιποιουταν ο Χρηστος, οσο και να προσθετε στο χωμα συγκεκριμμενα συστατικα, οσο και να το κλαδευε για να δυναμωσει, οποιες προσπαθειες και να εκανε δεν ελεγε να μεγαλωσει, αλλα ολως περιεργως ουτε και να μαραζωσει.
...
Συλλογιζοταν οτι εαν τα ειχαν καταφερει τοσο καλα οι αρχαιοι να κατασκευασουν ενα τετοιο υπεροχο μεγαθηριο χωρις τις μηχανικες βοηθειες που ειχανε σημερα, δεν θα μπορει και εκεινη θα ξεπερνουσε τις μικροδυσκολιες της. Που θα πηγαινε, αποκλιεται να ησαν εκεινοι υπερανθρωποι και η ιδια αδυναμη.
...
Ηταν ενας γερμανος υπαλληλος του αρχαιολογικου χωρου που ειχε ερθει στα πλαισια μιας μετεκπαιδευσης τριων μηνων. Ωραια υποθεση και αυτη. Ο Γερμανος μιλουσε τεσσερις γλωσσες συνολικα, Γερμανικα, Ρωσικα, Ιταλικα και Αραμαικα,...
...
ο Γερμανος του εδειξε τον αρχαιο ναο και τα σημεια στα οποια θα σκαβανε γιατι βρηκανε κοντα ανθρωπινα οστα και κεραμικα ηλικειας πανω απο 2500 χρονων.
...

To ξενοδοχειο με τα 28 δωματια / 7 post / 1000 λεξεις

Σε αυτο το δωματιο εβαζε η κα Ευδοξια τους φιλομουσους. Ποιος ξερει γιατι, αλλα ειχε την εντυπωση πως ο προσανατολισμος του δωματιου και η σχετικη του θεση στο κτηριο ηταν ευνοικη για καθε ειδους μουσικης καλιτεχνικης δραστηριοτητας.
...
Απο την πρωτη χρονια που ηρθε στο ξενοδοχειο με τα 28 δωματια εκανε το γυρο στην κομωπολη η ειδηση οτι ενας μουσικος δεινει καθε μερα συναυλια κιθαρας απο το μπαλκονι του.
...
Αν ολοι οι μεγαλοι χαιροντουσαν τους ηχους της κιθαρας του και την επιθυμουσαν, ο μπεμπης αντιθετα αντιδρουσε με ασπλαχνο κλαμμα. Η μουσικη ημερευει τα θηρια ειχε ακουσει ο κιθαρηστας του νουμερου 16 καποτε.

Νοέμβρης Μήνας

Περνούσα τυχαία, της είπε αλλά εκείνη δεν τον πίστεψε. Και είχε απόλυτο δίκιο. Δεν βρέθηκε τυχαια εκεί. Ήταν σαν έτοιμος από πάντα για τη μεγάλη στιγμή. Αυτή που χρόνια ολόκληρα τη σχεδίαζε και την ξανασχεδίαζε στο μυαλό του.
...
"Και όταν θα ρθουν οι καιροί,
που θα χει σβύσει το κερί στην καταιγίδα,
Υπερασπίσου το παιδί,
γιατί αν γλυτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα"
...
Είχαν πια περικυκλώσει ολόκληρο το πολυτεχνείο, περιφέρονταν ανάμεσα στο πλήθος σαν απλοί πολίτες, όμως πίσω από τα μαύρα τους γυαλιά αποτύπωναν κάθε φιγούρα, κάθε κίνηση που θεωρούνταν ανατρεπτική.
...

(6) Μπίλιες.

Η Μαίρη ίδρωσε ελαφρώς από τις μανούβρες του παρκαρίσματος. H θέρμανση μέσα στο αυτοκίνητο ήταν στο φουλ. Κι έπειτα, η θέση που βρήκε να παρκάρει κάτω από την πολυκατοικία, όπου έζησε τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής της, ήταν μικρή. Είχε ξεσυνηθίσει να παρκάρει στο δρόμο. Ο γιατρός είχε γκαράζ.
...
Μέσα στα συρτάρια υπήρχαν ακόμα, διάσπαρτα, δικά της εσώρουχα, κάλτσες, ένα σκισμένο σε επίμαχα σημεία διχτυωτό καλσόν που σε μια έξαψη πάθους είχε ζητήσει από τον πρώην της να της σκίσει, το από πάνω από ένα παλιό ζευγάρι πιτζάμες που κρατούσε για συναισθηματικούς λόγους και το από κάτω από ένα άλλο ζευγάρι πιτζάμες που κρατούσε για τα μεγάλα κρύα, επειδή ήταν πολύ ζεστό.
...
Το πόσο συρρικνώθηκε σε λίγα δευτερόλεπτα, σε μια στιγμή. Κι έτσι, ενώ η Μαίρη πετάγεται πανικόβλητη από το κρεβάτι, ο πρώην της μπαίνει στην είσοδο της πολυκατοικίας μ’ ένα δεύτερο ζευγάρι κλειδιά, ανίδεος για την έκπληξη που τον περιμένει.
...
Τα σχέδια του για μια πολύωρη αποστολή στην στη λεκάνη τα πήρε με φόρα το μπλε αρωματικό νερό απ’ το καζανάκι. Κάθισε στην τουαλέτα για λιγότερο από τρία λεπτά, δεν θα έδινε στη Μαίρη αφορμή για σχόλια. Αρκετά είχε ακούσει για το συγκεκριμένο θέμα όσο έμεναν μαζί.
...
Βάλθηκε να ψάχνει τη βιβλιοθήκη και τα cd. Κρατώντας το soundtrack της ταινίας 2046, ρώτησε αν αυτό ήταν δικό της ή δικό του. Πάρ’ το αν το θες. Το άφησε.
...


Το ξενοδοχειο με τα 28 δωματια / 9 post / 1000 λεξεις

Ακριβως κατω απο το δωματιο με το νουμερο 20, σε κεντρικη θεση του πρωτου οροφου στην πισω πλευρα του κτηριου βρισκοταν αυτο με το νουμερο 10 και ειχε μια πολυ ιδιαιτερη ενεργεια. Σε αυτο εμεναν ατομα με μεγαλη αναγκη ηρεμιας, αγχωτικοι τυποι ή ανδρες και γυναικες με εντονα ψυχολογικα προβληματα.
...
Ηταν φανερο η κοπελα βρισκοταν σε μια μεγαλη εσωτερικη ενταση, κατι φοβοτανε.
"Ποιος ξερει ποιες φοβιες αληθεια της καταστρεφανε την ζωη," αναρωτιωτανε ο Χρηστος που ηξερε βεβαιως την θεωρια της κας Ευδοξιας για το συγκεκριμμενο δωματιο.
...
Οποιος γνωριζε το ονομα του συγγραφεα του βιβλιου "Η ιστορια ενος ηλιθιου" θα κερδιζε ενα εισιτηριο για μια παρασταση του τσιρκου. Ηξερε την απαντηση, πηρε τηλεφωνο και κερδισε. Απο τοτε τον κυριεψε κατι σαν αρρωστια. Οποιος διαγωνισμος και να υπηρχε, οτι και να ζητουσαν, οποιος και να τον διοργανωνε λαβαινε μερος.
...
Ετσι ηταν οι κανονες του διαγωνισμου, σκληροι και ακαρδοι, ενας λογος παραπανω να χαρει κανεις που τελικα τα καταφερε και δεν το αφησε να παει χαραμι και να χαθει.
...

(5) Σάββατο σήμερα

Θα περιπλανηθεί για ώρες μέσα στην πόλη χωρίς αυτοκίνητο. Του αρέσει να περπατάει όταν δεν έχει κάπου συγκεκριμένα να πάει. Δεν θ' αγοράσει σχεδόν τίποτα εκτός από εφημερίδα κι ένα ελαφρύ γεύμα.
...
Η ζωή φαντάζει τόσο μεγάλη με τέτοιο πλήθος ανεκπλήρωτων ερώτων. Θα καταλήξει όμως στο ότι το πάθος δε διαρκεί κι ότι όταν στο Πολωνικό χιονισμένο χωρίο θα ήθελε να βγει να πάρει λίγο αέρα, δεν θα μπορούσε παρά να πάρει πολύ αέρα.
...
Ρίχνω ένα κατούρημα, μερικές σταγονίτσες πέφτουν στο καπάκι της λεκάνης και στο πόδι μου. Χασμουριέμαι μέχρι δακρύων, ξύνω πάλι το κεφάλι μου και μπαίνω στη μπανιέρα.
...
Αν κάποιος παρακολουθεί τις κινήσεις μου, ένα ακούραστο μάτι, ένας μεγάλος αδελφός, θα έχει βαρεθεί με το πόσο λίγη ζωή έχω αυτόν τον καιρό. Μου φαίνεται ότι πρέπει να κάνω κάτι για να διασκεδάσω λίγο τον επίδοξο κατάσκοπό μου. Αλλά γιατί να μην παίξω εγώ αυτόν τον ρόλο; Θα μπορούσα να γίνω ο ίδιος, κατάσκοπος του εαυτού μου. Να καταγράφω κάθε μου βήμα, να με φωτογραφίζω σε στιγμιότυπα, να περπατώ από πίσω μου και να μαζεύω συνέχεια υλικό που θα εξετάζω το βράδυ γυρνώντας στο σπίτι.

ΚΕΦΑΛΑΙA 7 + 8
ΚΕΦΑΛΑΙΟ -7- Οι Γεωργοπουλαίοι

Εκμεταλλευόμενοι το δυναμικό που τους παρείχαν οι γνώσεις τους, οι αδελφοί Γεωργόπουλοι έδρασαν με τρόπο αξιοθαύμαστο, ιδρύοντας μια σημαντική επιχείρηση. Εστησαν μια βιομηχανία επεξεργασίας γάλακτος, όπου, εκτός από γάλα παστεριωμένο, παρήγαν και διάφορα γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως τυρί, γιαούρτι, βούτυρο, παγωτά.
...
Ολο το μυστήριο της ζωής είχε φανερωθεί στα μάτια του τότε και ζήτησε από τον πατέρα του να κρατήσει την κατσικούλα στο σπίτι αντί για σκυλί ή άλλο οικόσιτο ζώο.
...




ΚΕΦΑΛΑΙO -8- Μίρκα

Το αγαπούσαν υπέρμετρα αυτό το κοριτσάκι που είχε μπει σαν λουλουδάκι να φωτίσει τη ζωή τους και δεν θέλησαν να του χαλάσουν το χατίρι, έτσι άφησαν να περάσει το δικό της.
...
Ο Πέτρος, ευτυχώς ήταν πιο προσγειωμένος, του άρεσε κιόλας να νεάζει, κι έπαιρνε τα κομμάτια της μικρής. «Αστο το παιδί» έλεγε, «δε λες πώς δεν έμπλεξε με τίποτα χειρότερο;» εννοώντας τα ναρκωτικά, φυσικά.
...
Το ότι ερωτεύτηκε εκείνη, το ένιωθε σαν θαύμα. Και, πραγματικά, ήταν ένα θαύμα και για το Λούκας η συνάντησή του με τη Μίρκα και η άμεση ανταπόκρισή της στα κομπλιμέντα του.
...

-6- Η συνάντηση

Σήμερα όμως δεν είχε ιδιαίτερη όρεξη για τέτοιου είδους παιχνίδια, αρκέστηκε λοιπόν να κοιτάει γύρω του αόριστα έχοντας την προσοχή του στα φανάρια που, λες και τό’ καναν επίτηδες, τα πετύχαινε όλα την ώρα που άλλαζαν σε κόκκινο.
...
«Ένας χρόνος είναι, θα περάσει πριν καν το καταλάβεις. Δες το σαν αυτό που εμείς οι νομικοί αποκαλούμε «πένθιμος ενιαυτός», του’ λεγε πειράζοντάς τον, ο φίλος του ο Γιάννης που ήταν δικηγόρος, για να τον παρηγορήσει.
...
«Εσώρουχα Vista» από τη μεριά του Ν. Ψυχικού.
«Προς παιδικό σταθμό "η τρελλή ροδιά"» έδειχνε το τόξο απ’ τη μεριά τού Παλιού. Χαμογέλασε μηχανικά και άρχισε να ψάχνει στο ντουλαπάκι για δισκάκια.
...
Αντιθέτως, η θλίψη φάνηκε καθαρά στα μάτια του.
Τώρα ήταν η σειρά του Ακύλα να φορέσει ένα σαρδόνιο χαμόγελο που γρήγορα έγινε γέλιο άφατης ικανοποίησης

ΚΕΦΑΛΑΙΟ - 9 - Μαρίνα
Η Μαρίνα, εργαζόταν στο δημιουργικό τμήμα μιας πολυεθνικής εταιρείας παραγωγής και εμπορίας λογισμικού, η οποία είχε έδρα στην Ολλανδία.
...
Αυτό το βλέμμα τραβούσε τους άντρες συναδέλφους της σα μαγνήτης, η Μαρίνα όμως έμενε απαθής, συγκρατούσε τη λίμπιντό της, με μοναδικό λόγο την ανασφάλεια και τη δειλία της.
...
Όπως ακριβώς γελούσε η Μαρίνα, σαν κύμα έβγαινε το γέλιο από μέσα της, στην αρχή σαν απαλό κυματάκι, μετά άρχιζε να δυναμώνει, ύστερα άφριζε και τελικά ξέσπαγε και απλωνόταν σαν ωκεανός.

TO ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (Η ΡΩΣΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ)

Στοιχεία του παρελθόντος. (2)


Σε λίγο, όταν τα στόματά τους είχαν γίνει κατακόκκινα, η Μαρίνα σταμάτησε, χώθηκε στα μπράτσα του Σάκη και έβαλε τα κλάματα. Μέσα στ' αναφιλητά της ακούστηκαν φράσεις όπως "Τι θα κάνω εγώ χωρίς εσένα;" "θα μου λείψεις πολύ", "Μη με ξεχάσεις" και "Θα σ' αγαπάω για πάντα".
...
Είχε αυτή την ηλιοκαμένη αγριάδα που έχουν οι φαντάροι από τη σκοπιά και την αγγαρεία. Πουλάκι μου! Με μάγεψε αμέσως και φυσικά από εκείνο το απόγευμα έγινα το κορίτσι του. Όλες μου οι κολλητές είχαν σκάσει απ' το κακό τους. Αυτά που διαβάζαμε στις Μανίνες και τις Κατερίνες εγώ θα ήμουν η πρώτη που θα τα ζούσα ζωντανά. Θα ήμουν η πρώτη που θα βίωνε το πρώτο φιλί στο στόμα.
...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ -3 - Το εργαστήριο

Αυτή λοιπόν είναι η Καίτη Ντραϊμπάν με λίγα λόγια. Το Ντραϊμπάν δεν είναι φυσικά το επίθετό της το πραγματικό, αλλά ένα παρατσούκλι που της είχε κολλήσει ένας άγγλος θαυμαστής της για την εντυπωσιακά αδρή χροιά της φωνής της. Πραγματικά, η φωνή της Καίτης δεν ακουμπάει σε κανένα συναισθηματικό δεκανίκι ούτε χρειάζεται λυγμικές εξάρσεις και κοκοράκια, είναι ένα κανονικό μουσικό όργανο.
...
Εψαχνε τη φόρμα του σώματος του τέλειου άντρα. Είχε μαζέψει αρκετές φωτογραφίες αντρών τους οποίους θαύμαζε, σταρ του σινεμά και μοντέλων, αλλά σύντομα είχε καταλήξει ότι ο τέλειος άντρας έφερνε περισσότερο προς τον κοινό τύπο του έλληνα και όχι προς τη θεοποιημένη μορφή του αγγλοσάξονα. Ο τέλειος άντρας δεν είχε μακριά κανιά, υπέρμετρα φαρδιές πλάτες και γυμνασμένους κοιλιακούς. Είχε κανονικές αναλογίες με σώμα ελαφρώς παχουλούτσικο, κάπως ανάμεσα στον Ερμή του Πραξιτέλη και τον Κούρο της Νάξου. Ούτε γίγαντας αλλά ούτε και νάνος.
...

Πως ξεκινάει μια ιστορία. (1)

Η σχέση μου με την μανικιουρίστα είναι ένας μύθος που ποτέ δεν τάισα με δικά μου σχόλια, αλλά και που ποτέ δεν προσπάθησα να αποτρέψω. Βαριέμαι, τα 'παμε. Άλλωστε, αυτή η κατά φαντασία σχέση μου με την Κική, ρίχνει μια σαγηνευτική κουρτίνα πάνω στην πικρή, επίπεδη, κι ανέραστη πραγματικότητα μου: έχω μήνες να το κάνω.
...
Όταν μπαίνεις στο ίντερνετ για πρώτη φορά ψάχνεις αποκλειστικά και μόνο για πορνό. Όλοι όσοι ξέρω αυτό έκαναν. Ο Φρόιντ ίσως θα είχε να πει κάτι περί τούτου. Πάτησα "πάρτα στη μούρη" στην αναζήτηση του blogger και περίμενα να δω τι θα συμβεί. Το Explorer φόρτωσε την παρακάτω σελίδα:
...


Το ξενοδοχειο με τα 28 δωματια / 2 post / 1000 λεξεις

Για ενα δωματιο που τους πηγαινε.
Ευχομαι να εχετε μια καλη διαμονη στο ξενοδοχειο μας. Αν χρειαστητε κατι, θα χαρω αν μπορω να σας φανω χρησιμη ειπε η κα Ευδοξια με το χαρακτηριστικο χαμογελο της και εφηγε.
...
Ηδη ειχαν γεματη την μερα τους και χωρις συζητησεις για το θεμα της λιστας των καλεσμενων, σκεψεις περι χρωματος, φορμας και περιεχομενου της προσκλησης, επισκεψεις σε μπουτικ για να βρεθει το σωστο νυφικο και γαμπρικο κουστουμι, συζητησεις με τον παπα περι πιστεως.
...
Τα πηρε στα χερια του. Τα γυρισε για να τα δει απο ολες τις πλευρες. Ποσο του αρεσε η αφη τους. Τοσο ξενη ειχε γινει όμως ενδιαμεσα, μετα απο 6 χρονια αποχης. Το αποφασισε. Δεν θα περναγε τοσος καιρος μεχρι να ξανα ασχολητω μαζι τους. Ηξερε πως και η γυναικα του το ιδιο ενιωθε.
...

To ξενοδοχειο με τα 28 δωματια / 3 post / 1000 λεξεις

Τα κουτια ειναι αριθμημενα, αρχιζοντας λογικα απο το νουμερο 1 στην αριστερη κατω θεση μεχρι το 28 στην προτελευταια θεση στα δεξια πανω. Αν κανεις προσεχε μονον αυτες τις δυο θεσεις θα πιστευε πως ειχε γινει καποιο λαθος την στιγμη που βαφανε τα κοκκινα νουμερα πανω σε αυτην την ξυλινη κατασκευη. Αλλα τα πραγματα ειναι σπανια ετσι οπως φαινονται με την πρωτη ματια.
...
Παρολα αυτα δεν μπορουσε να πιστεψει οτι αυτο με το νουμερο 13 ηταν τοσο ιδιαιτερο που δεν βρισκοταν ουτε ενας ανθρωπος να μεινει εκει καποιες μερες ή πιο σωστα νυχτες, γιατι επι το πλειστον πηγαινει κανεις στα ξεχοδοχεια για τον υπνο αφου την ημερα περνα τον χρονο του καλυτερα σε δουλειες, αρχαιολογικους χωρους, μουσεια ή σε καποια αξιοθεατα της περιοχης.
...

ο τίτλος θα βρεθεί ^3^
η κομμώτρια η Λίτσα

Η Λίτσα εργάζεται στο κομμωτήριο της κυρίας Αντέλ. Εξοντωτικά. Είναι πάντα μια κούκλα, περιποιημένη και πολύ τρέντι. Το μαλλί φυσικά υπέροχο, πλούσιο. Τα χείλια της υπόσχονται χωρίς να μιλούν. Άσε αυτό το κωλαράκι που κοιτάει τα άστρα. Πάει και στο Καράτε, επειδή γυρίζει αργά τις νύχτες στο σπίτι της και θέλει να είναι προστατευμένη
...
Η Λίτσα νεράιδα και ο Μανόλης Ζορό. Μέσα στα μαύρα ο ένας, μέσα στα ροζέ η άλλη, χόρευαν μέχρι να μουδιάσουν τα πόδια τους και μετά πήγαν για ύπνο. Αμφιβάλλω αν κοιμήθηκαν καθόλου, αλλά αυτό είναι δική μου υπόθεση. Ο Μανόλης ερωτεύτηκε τη Λίτσα αμέσως, σαν να του έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι. Με ροζ συννεφάκια μάλιστα.
...

Η Λίτσα τρώει τακτικά στο εστιατόριο του κυρίου Κώστα. Μαγειρεύει καλά, σπιτικά, η γυναίκα του μαγειρεύει και αυτός ψωνίζει. Όταν ο Μανόλης είναι εύκαιρος, κάτι Τετάρτες μεσημέρια ή κάτι Σαββατόβραδα, πηγαίνουν σπίτι της και κάτι βάζουν στη φωτιά να γίνεται όσο εκείνοι τη βρίσκουν στο κρεβάτι
...
Γενικά, όταν βλέπω τη Λίτσα, θέλω να χώνομαι μέσα της. Οπουδήποτε μέσα της. Είμαι αρκετά έξυπνος και δεν το δείχνω. Άλλωστε τις γυναίκες δεν τις βλέπω με τα μάτια του καθενός αλλά με τα μάτια ενός μέλλοντα γιατρού.


To ξενοδοχειο με τα 28 δωματια / 4 post / 1000 λεξεις

Ετσι οταν τον Νοεμβρη πριν δυο χρονια ενας γεροδεμενος σαρανταρης με στρογγυλα μικρα γιαλια, ντυμενος στα γκριζα, στο ιδιο χρωμα που ειχαν και τα μαλλια του, ζητησε ενα δωματιο για 3 μερες, δεν διστασε ουτε μια στιγμη να του δωσει το δωματιο με το νουμερο 23.
...
Δεν ειδε τιποτε πανω του. Ήταν μονον ενα αδειο διπλωμενο κιτρινο χαρτι. Το περιεργαστηκε. Δεν μπορουσε να φανταστει απο που μπορουσε να ειχε πεσει ενα τετοιο κομματι χαρτι στο πατωμα. Δεν ειχε μαζι του φακελους ή χαρτια. Και τετοιου ειδους κιτρινα φυλλα δεν ειχε ποτε του. Μηπως ηταν του ξενοδοχειου;
...
Διαβασε το ακομα ορατο μηνυμα
"Ειμαι ο Θανατος σου, θα σε παρω, όμως πρωτα θα σου δειξω την ζωη"

ΚΕΦΑΛΑΙΟ -4- βιοτεχνία κεραμικών

Στα υλικά που σημείωσε, πολλά ήταν μονάχα για επίδειξη, για μπούγιο. Να βλέπει ο Μάρκος ότι κάτι γίνεται πράγματι σοβαρό. Πώς όμως θα του το ’φερνε για το Μανόλη; Ασε, είπε μέσα της, μπορεί ο ίδιος ο Μάρκος να της έδινε αφορμή. Ντύθηκε βιαστικά και κατέβηκε να πάρει τη ρόβερ της να πάει στο Μαρούσι.
...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ -4- βιοτεχνία κεραμικών

Η μικρή βιοτεχνία βρίσκεται στη μέση ενός λαχανόκηπου. Μαρουλάκια και κρεμμύδια και σκόρδα άφθονα, καθώς και μελιτζανιές και ντοματιές ανθισμένες. Ανάμεσα στα παρτέρια φύτρωναν μαϊντανός, δυόσμος, μαντζουράνα και βασιλικός. Κάτι γλαστράκια είχαν πανσέδες.
...

Η Καίτη έγνεψε καταφατικά και τον ακολούθησε στο θεοσκότεινο χώρο. Μύριζε μούχλα εκεί μέσα, όλα στάζανε, τοίχοι και ταβάνια. Οι φεγγίτες ήταν πολύ ψηλά, κατάμαυροι από την κάπνα του δρόμου και φαινόταν σαν να είχαν δεκαετίες να ανοιχτούν.
...

To ξενοδοχειο με τα 28 δωματια / 5 post / 1000 λεξεις

Δεν μπορουσε να φανταστει τον εαυτο του πουθενα αλλου εκτος απο το ξενοδοχειο της, να βοηθα τους επισκεπτες με τα μπαγκαζια τους, να τους ανεβαζει ή κατεβαζει την θερμανση, να τους δεινει ισως μια κουβερτα παραπανω, να τους βοηθα να ψαχνουν κατω απο το κρεβατι τα παπουτσια τους ή σε οτι αλλο τελος παντων τον χρειαζοντουσαν.
...
Στο δωματιο με το νουμερο ενα ηταν αναρτημενος στον τοιχο ακριβως πανω απο το προσκεφαλο του κρεβατιου ενας πινακας με ενα δελφινι την στιγμη που ξεπηδα απο το νερο. Απο το στιλπνο γκριζο δερμα του δελφινιου που γιαλιζε στον ηλιο εσταζαν ακομα καποιες σταγονες νερου. Μερικες κρυσταλινες διαφανεις, αλλες κοντα στην ουρα αφριζουσες λευκες.
...

-3 + 4- Καίτη και Ακύλας

Κεραυνοβολημένος την πλησίασε στην ανοιχτή πόρτα του γραφείου, παρατηρώντας την να παίζει βαριεστημένη με τα μαλλιά της, ενώ απ’ το ανασηκωμένο φόρεμά της τα μισάνοιχτα πόδια της τον προσκαλούσαν να πέσει μπροστά τους, δούλος της.
...
Το σεξουαλικό δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό του, εξάλλου δεν αξιολόγησε τη στάση του ως προσπάθεια προσέγγισης της κοπέλας με ανοίκειο τρόπο. Απλώς θέλησε να τη θαυμάσει.
...
Την τελευταία φορά που ειδωθήκανε, του φάνηκε ακόμα πιο όμορφη και ακόμα πιο αλαζονική. Χωρίς να της απευθύνει καν το λόγο, του έριξε ένα ακόμα ειρωνικό χαμόγελο φεύγοντας, συνοδεύοντάς το με μια γκριμάτσα απαρέσκειας.

Αθήνα, σήμερα

Και όσο προσπαθούσε να διασκεδάσει τις φήμες που την ήθελαν κοντά στα εξήντα, τόσο να γελοιοποιείται βάζοντας στο περιθώριο το τραγούδι, ευτελίζοντας το ρεπερτόριό της και κάνοντας παρέα με πιτσιρικάδες. Άλλο που δεν ήθελαν τα σαρκοβόρα του κουτσομπολιού.
...

Απώλειες. (3)

Θα μπορούσα επίσης ν' αστράψω ένα σκαμπίλι. Σε οποιονδήποτε, δε μ' ένοιαζε. Στον πρώτο τυχόντα που θα έμπαινε εκείνη τη στιγμή στο γραφείο. Με λίγη τύχη, αυτή θα ήταν η Μαρίνα και το σκαμπίλι θα ήταν όλο για όλο δικό της. Εκείνη δεν μπαίνει ποτέ εδώ μέσα. Κάτι ξέρει.
...
Δένοντας πάλι τη γραβάτα έκανα δύο βήματα πίσω για να έχω μια κάπως πιο συνολική εικόνα και κατά τύχη στάθηκα κάτω από ένα αδυσώπητο σποτάκι. Η πυκνή δέσμη φωτός μου τσαλαπάτησε το ηθικό: τα μαλλιά μου αραιώνουν.
...
Μια παρέα που αποτελείτο από μια μουρούνα μια θαλάσσια χελώνα κι έναν ακίνδυνο καρχαρία κολυμπούσαν σε κοντινή απόσταση από μένα και συνομιλούσαν. Μέσα στο όνειρο δεν θυμάμαι να μου φάνηκε καθόλου παράξενο αυτό, αλλά δεν θυμάμαι και τι έλεγαν. Στο βάθος του οπτικού μου πεδίου είδα μια γοργόνα να πλέει νωχελικά, και έσπευσα να την προλάβω.
...
Είχα σηκωθεί από τον καναπέ και δε νύσταζα πια. Επίσης δεν υπήρχε περίπτωση να ξαναδώ το ίδιο όνειρο με τη γοργόνα. Δεν θα μάθω ποτέ πόσο όμορφη ήταν. Έβαλα τα πάλι τα παπούτσια μου, έστρωσα όπως-όπως τα μαλλιά, άρπαξα το σακάκι και βγήκα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ -5- Θέμης και Ευδοξία

Ο αδελφός του αυτός είχε βαφτίσει ένα μούλικο που είχε σκαρώσει με κάποιαν αγρινιώτισσα καμιά σαρανταριά χρόνια πριν, για να κλείσει τα απύλωτα στόματα.
...
Σηκώθηκε ο κύριος Θέμης από το σκαμνάκι όπου καθόταν, πήρε το αμαξίδιο και πήγε να φορτώσει τα κεραμίδια και τα υπόλοιπα υλικά, όσα τουλάχιστον βρισκόντουσαν στο χώρο του.
...
Απάντησε ο Μάριος και φορτώθηκε το πρώτο σακί. Η Καίτη, έβγαινε εκείνη τη στιγμή από το γκαράζ όπου είχε παρκάρει τη ρόβερ της, παλιό μοντέλο αλλά δεν την άλλαζε με τίποτα, χρώματος βυσσινί.
...

-5- Πριν τη συνάντηση

Ο Κώστας, ο λογιστής του, ένας δραστήριος άνθρωπος που είχε συστήσει εταιρεία κι έκανε χρυσές δουλειές, απορούσε διαρκώς πώς ήταν δυνατόν να έστησε αυτός ο άνθρωπος επιχείρηση όταν δεν είχε ιδέα από εμπόριο, και πώς τα κατάφερε με υπουργεία και εφορίες μέχρι να βγάλει την άδεια. Αυτό ήταν πράγματι ανεξήγητο.
...

Είναι κάτι βράδια. (4)

Για τα χρόνια που περνάνε, για τους άντρες που επίσης περνάνε, για τους γονείς της που γερνάνε, για τον εαυτό της, για τα παιδιά των φαναριών, για τα παιδιά του τρίτου κόσμου που πεινάνε, για την Αντζελίνα που περιμένει το παιδί του Πιτ και που θα είναι κατά πάσα πιθανότητα το πιο όμορφο πλάσμα του πλανήτη.
...
Με το άλλο χέρι, άνοιξε το ντουλάπι άρπαξε ένα φακελάκι της Knorr το έσκισε με τα δόντια της κι έχυσε το περιεχόμενο στο νερό της κατσαρόλας που κόχλαζε. Πριν εξαφανιστεί πάλι στο μπάνιο άναψε και τον απορροφητήρα.
...
Μέσα από το μαύρο λεπτό καλσόν της, φαινόταν το πεντικιούρ. Κόκκινα βαμμένα δαχτυλάκια που θα ικανοποιούσαν στο έπακρο ακόμα και τους πιο απαιτητικούς ποδολάγνους. Η Μαρίνα, αν μη τι άλλο, ήξερε από φετίχ και βίτσια.
...

To ξενοδοχειο με τα 28 δωματια / 6 post / 1000 λεξεις

Ενα απιθανο και απιστευτο θαυμα που τους χαριζεται και για το οποιο ειναι ευγνωμονες. Μια τετοια σταση προς την ζωη δεν μπορει παρα να ακολουθηται απο αισιοδοξια. Κανεις ξερει πως ολα, και τα καλα και τα ασχημα ειναι μεσα στο παιχνιδι.
...
Δεν μπορουσε να εξηγησει την συμπτωση αλλα ηλπιζε οτι ειχε να κανει και λιγο με το γεγονος οτι εδεινε τα δωματια αναλογα με την ψυχολογια των επισκεπτων.
...
Θα ηταν υποχρεος αν του περισευανε λιγοι τζιτζικες, κανενα κουνουπακι, ή μηπως, μήπως κανενας γρυλος γιατι ενω ο λεγκουανας ειχε θεριεψει η αραχνη βρησκοτανε δυστυχως στα προθυρα του θανατου και το χελι εντελως απαθες στην ντουζιερα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ -6- η παπαδιά

Είχε μπει στο σπιτάκι του κήπου από την κουζίνα και πήγε στην κάμαρη της ασθενούς με το σπασμένο πλευρό, που, η αλήθεια είναι ότι τρόμαξε λιγάκι. Μονάχα την παπαδιά δεν περίμενε να δει.
...
- Για να περάσω την ώρα μου γιόκα μου.. να λύσω το σταυρόλεξο..
- Εσύ μαμά σταυρόλεξο; Προοδεύουμε, ε;
- Γιατί όχι; Κι αν δεν βρω όλες τις λέξεις, μερικές θα τις ξέρω σίγουρα. Εσύ θα φύγεις και τι θα κάνω τόσες ώρες μονάχη μου;
...




...

TO ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (Ο ΑΧΤΑΡΜΑΣ)

Η ομίχλη

Αυτή η παχιά λευκή παρουσία που με τριγυρίζει, σαν όνειρο. Απλώνω το χέρι και θαρρώ ότι θα πιάσω το άμορφο σώμα της…σαν γυναικεία οπτασία που με ξεγελά…ποίος ψεύτης διέδωσε ότι το Λονδίνο έχει ομίχλη?
...
Μήπως δεν είσαι παρά μια ονειροφαντασία μου, μια νέα μου εμμονή? Τι κι αν αποδειχτείς ως μια Ελένη ένα πουκάμισο αδειανό? Εγώ θα ριχτώ στο κατόπι σου και όπου με βγάλει…γιατί έκλεισα τα μάτια, απαρνήθηκα τη λογική και σε κοιτώ με την καρδία μου…
...
Ήταν μια πραγματικότητα….βούλιαξα στην ανυπαρξία του είναι..είμαι..είσαι είμαστε..και δεν είμαστε…χρόνος, ποίος χρόνος…δεν υπάρχει χρόνος…μόλις το ζήσαμε μαζί…και ήταν αμοιβαίο…δεν ξέρω ακόμα το όνομα σου, μα ούτε και εσύ το δικό μου, είναι μια σιωπηρή συμφωνία μας…
...
Τι συνέβη λοιπόν εκείνη την νύχτα ποια μαγική παρέμβαση ανέτρεψε τα πάντα?
...
Η σκέψη αυτή με ηρεμεί…κάθε φορά που έχουμε αναταράξεις από τα κενά αέρος…η αδημονία δεν με κάνει να ηρεμήσω με τίποτα ... κλείνω τα μάτια και σε σκέφτομαι, φέρνω στο νου μου στιγμές όταν σε πρωτογνώρισα…εκείνο το βλέμμα…
...

έκανα μια βόλτα και επέστρεψα στην αίθουσα καταπονημένος ψυχικά. Πώς να σε αναζητήσω, δεν ήξερα για σένα τίποτα, ούτε καλά καλά τα χαρακτηριστικά σου, δεν είδα…ήμασταν χαμένοι…
...
Η μοναχοκόρη του η Σιλβια δεν ήταν πλέον καθολικία αλλά πνευματίστρια η παγανίστρια, μεγάλο δράμα, και το χειρότερο ήταν ότι την υποστήριξε και ένιωθε ότι θα πάει στο πυρ το εξώτερον, που αντί να την φέρει στον ίσιο δρόμο ή νατην αφορίσει, αυτός την αγκαλιασε. Εγώ πάλι προσπάθησα να του πω ότι η Θρησκεία του διδάσκει την αγάπη, την κατανόηση, άρα όλα καλά.
...

Κεφάλαιο -1- Μίμης και Ακύλας

Ο Ακύλας έσυρε τα βήματά του κουρασμένος ως την πόρτα του διαμερίσματος. Φοβερή ζέστη, μεγάλη ταλαιπωρία στη δουλειά και τους δρόμους, και τόσα ψώνια δεν κουβαλιούνται εύκολα.
Άνοιξε την πόρτα του σπιτιού και αποκαμωμένος άφησε τα πράγματα στη μέση του σαλονιού και σωριάστηκε σε μια πολυθρόνα. Η τακτοποίηση μπορούσε να περιμένει.
...
Ο Μίμης ήτανε τραπεζικός υπάλληλος, χωμένος σε μια τράπεζα με μέσον πριν καν τελειώσει το Πανεπιστήμιο και με τα χρόνια και τις κατάλληλες συγκυρίες κατάφερε να μονιμοποιηθεί. Ήταν 37 χρονών, αλλά έμοιαζε μεγαλύτερος.
...
Ο τρόπος που σκεφτόταν, ωστόσο, ήταν μάλλον στρογγυλεμένος, δεν είχε κουλτουριάρικες εξάρσεις, όσο κι αν βαθιά μέσα του θα το ήθελε πολύ, γι’ αυτό κάλυπτε τα κενά του με το δαιμονικό του χιούμορ και την εκτεταμένη χρήση καλλιαρντών, που αυτόματα έδιναν στις συζητήσεις του την τροπή που εκείνος ήθελε.
...
Στα τέσσερα χρόνια της σχέσης τους αποφάσισαν να συγκατοικήσουν, και θέλοντας και μη, το πράγμα έγινε γνωστό στο ευρύτερο περιβάλλον τους, κι όσοι το δέχτηκαν, το δέχτηκαν.
...

Το Μάρκο, έναν πιτσιρικά που γνώρισαν πριν μήνες σε ένα από τα μοδάτα στέκια της πόλης όπου σύχναζε, τον αγάπαγαν και οι δύο. Η γνωριμία τους, που ποτέ δεν απέκτησε σεξουαλικό υπόβαθρο, έγινε σύντομα φιλία.
...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ -1- ο Μάρκος

- Μάρκοοοοοοοοοοοοοοοο!!! Τσακίσου και ξύπνα, πρέπει να πας στη λαϊκή να ψωνίσεις σήμερα, το ξέχασες;

Η κυρία Μερόπη τατάραξε το αυτάκι του γιόκα της του μοσχαναθρεμμένου και γύρισε από το άλλο πλευρό να συνεχίσει το υπέροχο όνειρό της, εκείνο που μέσα του χόρευε σαν ζαργάνα στον αφρό μιας θάλασσας πρασινογάλανης και σχεδόν ακύμαντης.
...
Ο αδερφός του ο Μανόλης είχε πιάσει δουλειά ευτυχώς και τα φέρνανε βόλτα καλούτσικα τώρα που η μανούλα τους είχε σπάσει το πλευρό της και θα έμενε για λίγες μέρες ακόμα καθηλωμένη στο κρεβάτι. Άλλο που δεν ήθελε η κυρία Μερόπη.
...
Τώρα, στα πενήντα τόσα της, ένοιωθε νέα και δυνατή ακόμα και πίστευε ότι ο Μάρκος θα της έδινε τη ζωή που λαχταρούσε πάντα της, με τα ταξίδια, με τους χορούς, με τα θέατρα και τα Μέγαρα και τις Ακρόπολες και τις Οπερες.
...
Λιγάκι σιτεμένη η Καίτη, αλλά για τον Μάρκο ήταν κάτι σαν διαβατήριο για τα σαλόνια -ποια σαλόνια, σε κάτι μπαράκια τον πήγαινε και, κυρίως, σε κάτι σκυλάδικα, όμως εκεί κάνει σημαντικές γνωριμίες ένας νέος σήμερα. Ετσι του έλεγε η Καίτη, που δεν ήθελε επουδενί να τη λένε «κυρία», της χάλαγαν το ίματζ.
...

ο τίτλος θα βρεθεί ^1^
το γκαρσόνι ο Μάριος

Ο Μάριος δουλεύει σε ένα εστιατόριο οικογενειακό. Μεσημέρι βράδυ. Φοράει ρούχα περιποιημένα, μαύρο παντελόνι και γιλέκο και άσπρο πουκάμισο χειμώνα καλοκαίρι.
...
Ο Μάριος μια μέρα μου είχε πει ότι αν ήξερε ότι δεν θα πάει φυλακή, θα σκότωνε μερικούς ανθρώπους. Το αφεντικό του πρώτα πρώτα, που τον γάμησε μικρόν και τον γαμεί ακόμα κάπου κάπου και τώρα που μεγάλωσε θέλει να τον απολύσει γιατί έχει ξεχειλώσει ο κώλος του, λέει, και δεν τον γουστάρει πλέον. Θα πάρει άλλο ορφανό, κανένα ξένο μεταναστάκι φρέσκο, λέει.
...
Πήγα και αγόρασα ένα περιοδικό με πουτάνες μοντέλες και μαλακίστηκα μπροστά στον καθρέφτη του μπάνιου. Μια μέρα θα πάρω τον Μάριο να του δείξω να τραβάει μαλακία. Μπορεί να του συστήσω και τη Λίτσα την κομώτρια, καλό μουνάκι, περιποιημένο και πονόψυχο. Ο Μάριος είναι πιο μεγάλος από μένα αλλά μοιάζει μικρότερος.
...
Η Λίτσα είναι καλή κοπέλα και περιποιητική. Εχει ωραία μαλλιά και φουσκωτά χείλια και γερό κορμάκι γυμνασμένο. Με σφιχτό κώλο απο το Καράτε. Της λέω να πάρουμε τον Μάριο στο σπίτι μου μόλις κλείσει το εστιατόριο και η Λίτσα συμφωνεί και πάμε και τον βρίσκουμε στις δέκα και μισή την ώρα που κατεβάζει τα ρολά και βγάζει τα σκουπίδια.
...

Τους διατάζω να συνεχίσουν μόνοι τους, λέω στη Λίτσα να κάνει ό,τι ξέρει να κάνει τόσο καλά και μαζί μου αυτό που έχει κάνει τόσες φορές μέχρι τώρα και η Λίτσα δεν έχει καμμιά αντίρρηση. Ο Μάριος είναι σαν υπνωτισμένος όλο αχ και αχ είναι βογγάει σαν κοπέλα.
...
Ξαναδοκιμάζουμε στο μουνάκι της και οι δυο μας αυτή τη φορά χωρίς να αλλάξουμε θέση και αυτό είναι τέλειο. Η Λίτσα βογγάει από χαρά και νομίζω ότι σπάνια μια γυναίκα έχει ευχαριστηθεί τόσο στη ζωή της. Ξαναχύνουμε μετά απο διαταγή μου και νιώθουμε ένα υπέροχο ξαλάφρωμα και πέφτουμε ξεθεωμένοι ανάσκελα στο πάτωμα.
...

Οι θησαυροί της Μερόπης Τζόουνς

Η δαιμόνια κυρά Μερόπη. Με δόξα και τιμή ο τίτλος της κυράς. Κυρά στο σπίτι και στη ζωή των παιδιών της. Κράταγε γερά το τιμόνι και τη μοίρα τους.
...
Κι όταν δεν έβρισκε τίποτε, έβαζε καφέ στο μπρίκι κι έπαιρνε μια βαθιά ανάσα ανακούφισης. "Λες να την σχόλασε, Χριστέ μου;" ρώταγε κοιτώντας τη πλαφονιέρα της κουζίνας. Ούτε ο Χριστός όμως αλλά ούτε και η πλαφονιέρα απαντούσε.
...
Σύνεχισε να ψάχνει βέβαιη όμως πλέον πως σήμερα ανακάλυψε το δικό της Δισκοπότηρο. Πριν προλάβει να ευχαριστήσει το Χριστό για τη καλή της τύχη, μια κατάρα της ανέβηκε στο στόμα.
...

-2- Το αδιέξοδο

Ο Μίμης κατέβασε συλλογισμένος το ακουστικό του τηλεφώνου και αφαιρέθηκε για ελάχιστες στιγμές, πράγμα που δεν γινόταν, φυσικά, να μην προσέξει ο Ακύλας.
...
«Χρόνος αφιερωμένος στην κάβλα δεν είναι ποτέ χρόνος χαμένος, γλυκέ μου», τον επανέφερε στην τάξη ο Ακύλας. «Κι επιτέλους αυτός δεν έχει τίποτα να χάσει, εκείνη είναι που τα ρισκάρει όλα.
...
Συναίνεσαν ο ένας στους ρυθμούς και την αυτοτέλεια του άλλου, μάθανε να αγαπάνε ακόμα και τις παραξενιές τους, κι έτσι, το μαθηματικό τετελεσμένο της διάλυσης δεν τους απασχόλησε ποτέ στα σοβαρά, εκτός ίσως από ελάχιστες, αναπόφευκτες εξαιρέσεις, που αλίμονο αν δεν υπήρχαν κι αυτές.
...
Πολύ λίγο έφαγαν. Βγήκαν βιαστικοί απ’ την κουζίνα, και ο Μίμης έτρεξε στην κρεβατοκάμαρα για έναν υπνάκο, ενώ ήταν φανερό ότι επιθυμούσε για λίγο την απομόνωση που θα αποφόρτιζε κάπως την κατάσταση και δεν θα τον εξέθετε άλλο στα μάτια του συντρόφου του.
...

ο τίτλος θα βρεθεί ^2^
το πρωινό ξύπνημα

Ξύπνησα πρωί πρωί, όπως κάθε μέρα ξυπνάω νωρίς και θαυμάζω τον ήλιο να βγαίνει από το βουνό.
...
Μερικές φορές θυμάμαι τα βραδινά μου κατορθώματα και με πιάνει ίλιγγος, αλλά σήμερα νιώθω μια γλυκιά αγαλλίαση. Ένα αίσθημα ελαφρύ, σαν πούπουλο νιώθω την ψυχή μου. Και το κορμί μου δεν υστερεί σε σφρίγος.
...

Το ξενοδοχειο με τα 28 δωματια / 1 post / 1000 λεξεις

-"Χρηστο, για βοηθα σε παρακαλω τον κυριο με τα πραγματα του, εχει το δωματιο 27", φωναξε η Ευδοξια, μια παχουλη εξηνταρα, ντυμενη με ενα εμπριμε πουκαμισο και μια μπλε τζιν φουστα.
...
Ειχε παντα ανοιχτα το ξενοδοχειο, δεν εκλεινε το χειμωνα, θα εμενε ανοιχτο ακομα και αν ηταν να εχει μονον ενα επισκεπτη. Ηταν το μερακι της Ευδοξιας. Χωρις αυτο δεν υπηρχε, χωρις αυτην δεν θα υπηρχε. 10 δωματια σε καθε ενα απο τους 2 οροφους και οχτω στο ισογειο. Καθε δωματιο διαφορετικα διακοσμημενο.
...
Ο κυριος που μολις ανεβαινε τις σκαλες μπροστα απο τον Χρηστο που το ακολουθουσε με τις αποσκευες ηταν ενας τυπος για το 27. Καμια αμφιβολια. Θα ενοιωθε ανετα σε αυτο το δωματιο. Θα του αρεσε και θα ξαναερχοταν. Ηταν σιγουρη για αυτο.
...
Ο νεαρος του 24, η κοπελια του 9, το στρατιωτακι του 5, ολοι ερχοντουσαν τακτικα, περιοδικα και ευχαριστως. Μονον ο κυριος πριν 3 χρονια με το μαυρο καπελο. Ο εφοριακος, που ειχε παρει το δωματιο νουμερο 3. Μονον εκεινος δεν ηρθε ξανα. Λες να μην ηταν ευχαριστημενος;
Χωρις αμφιβολια το 27 ηταν το σωστο δωματιο.
...
Μεταξυ ετρουσκικης τεχνης και θρακικων ασκων ανεφερε εκεινος οτι θα ερχοταν για διακοπες σε αυτην εδω την κωμοπολη. Παντα ηθελε να επισκευτει αυτον τον αρχαιολογικο χωρο. Τωρα ηταν η ευκαιρια, οσο διαβαζε και το αναλογο ιστορικο κειμενο
...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ -2- Καίτη Ντραϊμπάν

Ακούστηκε ο συριχτός ήχος απασφάλισης της εξώπορτας, ο Μάρκος έσπρωξε, το ασανσέρ ήταν στο ισόγειο, μπήκε, πάτησε το κουμπί και ανέβηκε στο ρετιρέ. Ένα χέρι ξεπρόβαλλε από τη μισόκλειστη πόρτα, τη μοναδική που υπήρχε στο πλατύσκαλο, ολόκληρο το ρετιρέ δικό της, μεγαλείο!
...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ -2- Καίτη Ντραϊμπάν

Η Καίτη είχε βαφτιστεί Ευανθία – Αικατερίνη, αλλά κράτησε το δεύτερο όνομα. Το Ευανθία της έπεφτε βαρύ και ακουγόταν σα να το πρόφερε ψευδός. Από μικρούλα είχε ευαίσθητα αυτάκια και μανία με τη μουσική.
...
Πάνω στο χρόνο, η Καιτούλα δήλωσε ότι το Ευανθία στοπ και να το ξεχάσουν, ότι δε θα ξαναπατούσε στην Ιατρική, ότι σιχαινόταν το μάθημα της Ανατομίας, ότι ξέρασε πέντε φορές και δε μπορούσε πια να βάλει κρέας στο στόμα της, ότι αν τη θέλανε δυστυχισμένη να της το δήλωναν, ότι δε θα γυρνούσε πίσω αν δεν γινόταν μεγάλη αρτίστα της Οπερας, ότι τους αγαπούσε και θα ήθελε να την αγαπάνε και αυτοί όπως είναι, και άλλα πολλά και σπαραξικάρδια και άκρως ευαίσθητα.
...
Το πρόσωπο ήταν το βασικό της διαβατήριο, με τη μελαχρινάδα του, το βλέμμα το αστραφτερό, τα ψηλά ζυγωματικά και τα χείλια που διατηρούσαν μια υποψία χαμόγελου ακόμα κι αν είχε τις μαύρες της.
...
Μετά τα σαρανταπέντε της, είχε καθηλώσει το ενδιαφέρον της στους νεαρούς άντρες, κάτω των τριάντα. Αυτή η ηλικία την γοήτευε, να μην έχει ο άντρας υποχρεώσεις αλλά και να έχει φύγει από τα φουστάνια της μαμάς του.
...
Είχε βάλει στο νου της να κατασκευάσει τον τέλειο άντρα, προνοώντας για την εποχή που δεν θα μπορούσε να βρει εραστή. Δεν ήθελε επουδενί να υποχρεωθεί ποτέ της σε έναν εραστή, ούτε και να πληρώσει για τον έρωτα. Ηθελε να αγαπιέται εσαεί και ήταν βέβαιη πως θα το πετύχει.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Διακήρυξη


Το Σχέδιο του θεού
Ή αλλιώς ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Ή αλλιώς ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
Ή αλλιώς ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

• Ότι και να γίνει (ή να μη γίνει) αποτελεί απόδειξη ότι υπάρχει Θεϊκό σχέδιο.
• Είναι αυτοαποδεικνυόμενο (γιαυτό το αιτιατό γίνεται, αίτιο και αντιστρόφως).
• Είναι αναμφισβήτητο (γιαυτό και προϋποθέτει Πίστη).
• Είναι απόλυτο (γιαυτό και Θεϊκό).
• Είναι θεολογικά λογικό (γιαυτό και απόλυτα παράλογο - αντιφατικό).
• Είναι προσαρμοζόμενο στις εκάστοτε ανάγκες, καταστάσεις και γεγονότα (γιαυτό και σπάει τις βρωμοκοκκάλες των οχτρών).
• Αυτό το Θεϊκό σχέδιο προβλέπει την συνεχή προστασία του περιούσιου λαού των Ελληνορθόδοξων από όλα τα δεινά και για πάντα.
• Οι ζώνες Βαν Άλεν (η Πρόνοια του Θεού), το τσουνάμι με τους χιλιάδες νεκρούς (η τιμωρία του Θεού), η Θεϊκή επέμβαση για τη προστασία των μελών της οικογένειας του Προφήτου Λιάκουρος, οι μεγάλοι σεισμοί στην Ασία, οι πολυπληθείς τυφώνες, οι εκκλησιαστικές εξελίξεις στην Ελλάδα, ο γάμος της κόρης του Πούτιν, είναι λίγες από τις οφθαλμοφανείς αποδείξεις αυτού του σχεδίου.
• Οτιδήποτε καταλαβαίνουμε, αλλά και οτιδήποτε ΔΕΝ καταλαβαίνουμε, αποτελεί απόδειξη της ύπαρξης αυτού του Θεϊκού σχεδίου. Είτε λοιπόν γίνονται αυτά που λεν οι Προφητείες, είτε δεν γίνονται, το Σχέδιο λειτουργεί. Ακόμα κι αν καταστραφούμε σαν έθνος, η θεία πρό(παρά)νοια προστατεύει εμάς τους Έλληνες.
• Αυτό το Θεϊκό σχέδιο ανέδειξε σ' αυτή τη θέση τον προφήτη Λιάκουρα, τους γεροντάδες βοηθούς του +ευλόγησον+, τους δούλους και τους αφεντάδες εκεί όπου βρίσκονται.
• Όχι μόνο αιτιολογεί αλλά και δικαιολογεί αδικίες, σφαγές, απάτες, ψεύδη όταν γίνονται από την καθαγιασμένη πλευρά μας (των καλών). Αντίστροφα ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ γίνεται από την δυτικού τύπου εχθρική πλευρά είναι σατανιστική, ανθελληνική, σιωνιστική, υποχθόνια κλπ.
• Επίσης, επειδή είναι δυσνόητο και πολύπλοκο, η Θεία Πρό(παρά)νοια επέλεξε τον Προφήτη - Πλασιέ, τον υπέρβαρο Σακκέτο - Πακέτο και τον μυστήριο ανώνυμο γέροντα +ευλόγησον+ να αποκαλύψουν και να εξηγήσουν στους κοινούς θνητούς, αυτό το Θείο Project.

• Παραλλαγές αυτού του Θεϊκού σχέδιου εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια του Mεσαίωνα, σε βασίλεια και αυτοκρατορίες, στη Ναζιστική Γερμανία, στα σημερινά θεοκρατικά καθεστώτα. Επίσης άλλες παραλλαγές του επιβιώνουν σε κόμματα, ιδεολογίες, ποδοσφαιρικές ομάδες και προσωπικές απόψεις. Αποτελεί τον άξονα της ρήσης "και ζήσανε αυτοί καλά και μεις καλύτερα".

απόσπασμα από το "Ο Θαυμαστός Λιακούρειος Κόσμος"

Το ανωτέρω απόσπασμα παρατίθεται για ένα πολύ απλό λόγο. Ότι θα συμβεί (ή δεν θα συμβεί) στο εν λόγω blogg θα είναι αποτέλεσμα της Θεϊκής επέμβασης.

"Μέσα από τα σχέδια των μεγάλων, προωθείται το σχέδιο του Θεού". Διότι υπάρχει και Θεός.
Το Σχέδιο του Θεού δηλαδή εφαρμόζεται ότι και να γίνει ή να μη γίνει.